Kayıp
| dc.contributor.advisor | Makal, Oğuz | |
| dc.contributor.author | Tatar, Dilek | |
| dc.date.accessioned | 2025-03-10T19:21:12Z | |
| dc.date.available | 2025-03-10T19:21:12Z | |
| dc.date.issued | 2013 | |
| dc.department | Enstitüler, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sinema Televizyon Ana Sanat Dalı | |
| dc.description.abstract | Galatasaray Meydanı herkesin buluşma noktasıdır. Aşıkların, öğrencilerin, Arkadaşların ve de Eylemlerin.. Bir cumartesi günü Taksimde yürürken ben de herkes gibi Galatasaray Meydanı? ndaki o kalabalığı gördüm. Ben de herkes gibi yine eylem var sanırım dedim ve yürümeye devam ettim. Ama bu defa orada başka bir kalabalık vardı. Bir annenin hıçkıra hıçkıra ` Oğlumun Kemiklerini verin bana ? cümlesini duydum. Buz kesildim. ? Ne demek istedi acaba? diyip merak edip yaklaştığımda orada bir sürü kadının oturduğunu gördüm. Onları dinlemeye başladığımda kendimi tutamayıp gözyaşlarımı akıtmaya başlamışım. O kadar acı ki, o insanların çocukları kayıp üstelik bu insanlar devlet gözetiminde kaybedilen insanlar.. Zaman geçtikçe bir an kendimi onların yerine koydum. Ya benim annem de orada olsaydı? Benim, kardeşlerim ya da babam için orada olsaydık.. Bu düşünceler beni bu belgesel filmi yapmaya yöneltti. Film süresince bana destek olan aileme, Ömür Eğribel, Hazal Başlangıç, Hakan Yılmaz ve projemde yol gösteren hocalarıma teşekkür ederim. Anahtar Kelimeler : Galatasaray Meydanı, Taksim, Cumartesi | |
| dc.description.abstract | Galatasaray Square is a meeting point for everybody. Dandlers, students, friends, protests...etc. A saturday while I was walking on the Taksim Street like everybody else I saw a huge crowded in Galatasaray Square. I thought that it must be a protest and went on walking. But, this time it was a different crowded. I heard someone who was crying sobbingly. She was saying '' Give me my son's bones! '' I was shocked . I wondered her sayings ?What did she mean?? When I came near them, I saw that a lot of women were sitting and I began to listen them with tears. These people's children were lost , in additions, these children were lost in state supervision. It was a quite sorrowful. For an instant, I put myself into these people's shoes. If my mother were one of them.These ideas directed me on this documentary. I want to thank my family, Ömür Eğribel, Hazal Başlangıç, Hakan Yılmaz supported me during this documentary and my teachers who guide in my Project Key Words : Galatasaray Square, Taksim, Saturday | |
| dc.identifier.endpage | 39 | |
| dc.identifier.startpage | 1 | |
| dc.identifier.uri | https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=iTkOhwevEenJZ3onUvs52sjHaC15eHb-AIrepWJqDjf87jmEsN3nL772BhesaMDG | |
| dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/20.500.12662/9431 | |
| dc.identifier.yoktezid | 348261 | |
| dc.institutionauthor | Tatar, Dilek | |
| dc.language.iso | tr | |
| dc.publisher | İstanbul Beykent Üniversitesi | |
| dc.relation.publicationcategory | Tez | |
| dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | |
| dc.snmz | KA_TEZ_20250310 | |
| dc.subject | Sahne ve Görüntü Sanatları | |
| dc.subject | Performing and Visual Arts | |
| dc.title | Kayıp | |
| dc.title.alternative | Lost | |
| dc.type | Master Thesis |
