Türkiye'de 2000 yılı sonrası vergide yeniden yapılandırma uygulamalarının analizi

dc.contributor.advisorÇelik, Sabahat Binnur
dc.contributor.authorKaraman, Kadir Erdem
dc.date.accessioned2025-03-10T18:45:05Z
dc.date.available2025-03-10T18:45:05Z
dc.date.issued2017
dc.departmentEnstitüler, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hukuk Ana Bilim Dalı
dc.description.abstractÜlkemizde vergide yeniden yapılandırma uygulamaları son yıllarda sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmanın yapılmasındaki amaç, vergide yeniden yapılandırma uygulamalarının ülkemizde 2000 yılından sonraki mevzuat kapsamında incelenerek değerlendirilmesidir. Bu çalışmada öncelikle vergi hukukunda yeniden yapılandırma uygulamalarının tanımı yapılmış, diğer kavramlarla farklılıkları ve yürürlüğe girme nedenleri incelenmiştir. Çalışmanın devamında, ülkemizde 2000 yılından sonra yürürlüğe giren vergide yeniden yapılandırma uygulamaları incelenmiş ve çıkarılma nedenleri, süreleri, kapsamları, taksit sayıları ve tahsilat oranları araştırılarak, değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda; yeniden yapılandırma uygulamalarının olumlu ve olumsuz etkileri incelenmiştir. Ülke ekonomilerinin kötüye gittiği zamanlarda, ekonomik ve sosyal kriz sonrası dönemlerde veya vergi yargısının iş yükünün azaltılması nedeniyle vergide yeniden yapılandırma uygulamalarının yürürlüğe konduğu, ancak vergide yeniden yapılandırma uygulamalarının sıklıkla uygulanması halinde beklenen başarıya ulaşamadığı gözlemlenmiştir. Yeniden yapılandırma uygulamalarının kayıt dışı vergi mükelleflerini kayıt altına almak ve ülke ekonomilerinin duyduğu acil nakit ihtiyaçlarının karşılanması hususunda önemli olduğu belirlenmiştir.
dc.description.abstractIn recent years, tax restructuring practices have become increasingly common in Turkey. By analysing and evaluating the related legislations passed after 2000, this paper primarily aims to conduct a detailed study on this practice which has not found its own place in tax law yet.This study, first of all defines tax restructuring practices and then observes the differences with other terms and the reasons for implementing tax restructuring. Secondly, it moves on to examine tax restructuring practices implemented in our country after 2000 and evaluates the underlying logic, durations, scopes, instalment plans and the collection ratios of these practices. Results suggest that there are both positive and negative effects on collection ratios. It has been observed that tax restructuring practices have usually been implemented when performance of the economy deteriorates or an economic and social crisis occurs, and sometimes in order to reduce the burden of tax-related proceedings. On the other hand, it can also be said that if the tax restructuring practices are applied frequently, it is not possible to achieve the expected success. Taking all these into account, it can be concluded that tax restructuring practices have a crucial role in tracking unrecorded taxpayers and in responding to the pressing cash needs of the countries' economies.
dc.identifier.endpage94
dc.identifier.startpage1
dc.identifier.urihttps://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=q3-d9QtLoVA2OMExHSkJpWlra9VrhnXBRGZZwaTYKxts7wI19iDynlhenAE5QJ-6
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12662/6380
dc.identifier.yoktezid468385
dc.institutionauthorKaraman, Kadir Erdem
dc.language.isotr
dc.publisherİstanbul Beykent Üniversitesi
dc.relation.publicationcategoryTez
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TEZ_20250310
dc.subjectHukuk
dc.subjectLaw
dc.subjectMaliye
dc.titleTürkiye'de 2000 yılı sonrası vergide yeniden yapılandırma uygulamalarının analizi
dc.title.alternativeAnalysis of tax reconstruction practices in Turkey that came into effect after 2000
dc.typeMaster Thesis

Dosyalar

Koleksiyon