Sayar, Ahmet Guner2015-03-132015-03-132008Sosyal Bilimler Dergisi / Journal of Social Sciences 2(2), 2008, 1-331307-5063Doğal düzen ile rasyonel iktisadi birey arasında organik bir bağlantı kuran Klasik iktisatçıların savundukları iktisat reçetesi “laissez-faire” idi. Ancak, kurulan bu bağlantı, iktisat metodolojisi açısından, metafizik idi. 1820’lerle birlikte, İngiltere’de düşen karlar “laissez-faire”’in saf halini sulandırdı ve 19. yüzyılın ortalarından itibaren uygulamada kolonizasyona geçildi. Sonuçta, çevre ekonomileri sistematik bir kolonizasyon süreci ile merkeze bağlandı. İskan yoluyla yeni ülkeler – Avustralya, Yeni Zelanda – kazanıldı. Ayrıca serbest dış ticaretle ihraç malları satışı ile üretim için gerekli ithal mallarının tedarik edilmesi gerçekleştirildi. 19. yüzyılda somut iktisadi hayatta gerçekleşen kolonizasyon hareketinde ortaya çıkan proto – tip, metafizik karakterini bozmadan 21. yüzyılda da taşındı.trİktisadi düşüncelaissez – faireküreselleşmekolonizasyonserbest dış ticaretİktisat Düşüncesinin Gelişimi İçerisinde Küreselleşmenin 19. Yüzyıl Versiyonuna Dair Bir DenemeArticle