Topsakal, Bahar2025-03-092025-03-0920231307-19552651-2564https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1248836https://hdl.handle.net/20.500.12662/48805237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 241. maddesinin 1. fıkrasında “Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi, iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşyüz günden beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. ” şeklinde hüküm altına alınan tefecilik suçu; anılan Kanun’un “Özel Hükümler” başlıklı ikinci kitabının, “Topluma Karşı Suçlar” başlıklı üçüncü kısmında (‘Ekonomi, Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar’ başlıklı dokuzuncu bölümde) düzenlenmiştir. Tatbikatta ve doktrinde neredeyse suç genel teorisi çerçevesindeki tüm kategoriler bakımından tartışmalara neden olan söz konusu suç, bilhassa ödünç para alan kişinin ceza yargılaması bağlamında hukuki konumunun netleştirilmesi açısından oldukça problemli bir süreç geçirmiştir. Bu kapsamda eldeki çalışmada öncelikle öz bir bakış açısı ile tefecilik suçunun unsurları ortaya koyulmuş ve akabinde tefecilik suçunda ödünç para alan kişinin hukuki konumu açısından doktrindeki görüşler, uygulamadaki yansımalar ve konuya ilişkin kanaatimize yer verilmiştir.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessFaizKazançTefecilikÖdünç Para VermePasif FailTefecilik Suçunda Ödünç Para Alan Kişinin Hukuki Konumu: Pasif FailArticle37234355124883615