A postcolonial reading with food names: Martin McDonagh's the Leenane Trilogy

Bu çalışmanın temel amacı, Martin McDonagh'nın Leenane'in Güzellik Kraliçesi, Connemara'da Bir Kafatası ve Yalnız Batı'dan oluşan ilk üçlemesindeki Tayto cipsleri, Complan ve Kimberley bisküvileri gibi yiyecek motiflerini, postkolonyal teoriyi kullanarak ve İrlanda tarihine bakarak, potansiyel politik anlamları açısından analiz etmektir. McDonagh'ın bu motifleri kullanarak, İrlanda ve İngiltere arasındaki tarihsel ilişkileri/çatışmaları ve en önemlisi İrlanda tarihindeki Büyük Kıtlık'ı, kara mizah ve güvenilmez anlatıcı tekniklerini kullanarak okuyucuya nasıl sunduğu incelenmiştir. Ayrıca McDonagh'ın, İrlanda toplumunu tasvir ederken dini, politik, kültürel ve dilsel değerleri hem postmodernist bir yaklaşımla hem de absürt bir şekilde şiddeti vurgulayarak nasıl eleştirdiği analiz edilmiştir. Tüm bunların ışığında, çoğu eleştirmen onun postmodernist bir yazar olduğunu iddia etse de bu çalışma Martin McDonagh'yı çağdaş bir postkolonyal yazar olarak tanımlamıştır. En önemlisi, yarı İngiliz yarı İrlandalı kimliğinin de katkısıyla, bu çalışma McDonagh'nın ilk üçlemesindeki tüm oyunlarında istisnasız olarak İrlanda'yı, kıtlık tarihi de dahil olmak üzere, bilinçli olarak İngiltere'nin bir kolonisi olarak tanımladığını ortaya koymuştur.

The primary purpose of this study is to analyze to the food motifs such as Tayto crisps, Complan and Kimberley biscuits in Martin McDonagh's first trilogy, which includes The Beauty Queen of Leenane, A Skull in Connemara and The Lonesome West, in terms of their potential political meanings by using postcolonial theory and looking at Ireland's history. It has been examined how McDonagh uses these motifs to present historical relations/conflicts between Ireland and England and most notably The Great Famine in Ireland's history to the reader by using his black humour and unreliable narrator techniques. It has also been analysed how McDonagh criticizes religious, political, cultural, and linguistic values while portraying Irish society, both through a postmodernist approach and by absurdly emphasizing violence. In light of all this, although most critics accept that he is a postmodernist writer, this study has defined Martin McDonagh as a contemporary postcolonial writer. Most importantly, with the contribution of his identity as half English and half Irish, this study has demonstrated that McDonagh consciously defines Ireland as a colony of England, including its famine history, in all of his plays in his first trilogy without exception.