Bedenin dil/ifade aracı olarak kullanılması; 'İtiraz eden beden'

Bu belgesel film çalışmasında, insanların bedenlerini kamusal alanlarda allegorik anlamda bir dil olarak kullanarak iktidarların uygulamalarına karşı itirazlarını dile getirmeleri incelenmiştir. Günümüz erkek egemen iktidar ideolojisi, başta kadınlar olmak üzere, toplumun farklı kesimleri üzerinde hegemonya kurmaktadır. Bu hegemonyaya karşı itirazı olan bireyler veya gruplar, görüş ve itirazlarını bedenleri ile görünür kılmayı seçebilmektedirler. Çünkü iktidar konumunda olmadıkları için kullanabilecekleri iletişim yolları kısıtlı olabilmektedir. Bu kapsam içinde, iktidar karşısında zayıf olarak kurgulaan ve zayıf konumda bulunan kişiler çalışmanın ana unsurlarından biri olmuştur. Ayrıca konu ile ilgili tarihsel-düşünsel arka plan ve akademik boyut da ele alınmıştır. Başta kadınlar olmak üzere, hapishanede kalanlar, ötekiler gibi gruplandırmalar altında ele alınan kişilerle görüşmeler yapılmıştır. Bu kişilerin iktidara karşı yasal zeminde bedenleri ile karşı çıkışları ve itirazları kayıt altına alınmıştır. Kimi olayların doğrudan içinde yer almış olan veya tanıklığı bulunanlardan, akademisyenlere ve alanlarında aktivist olarak etkinlik içinde yer alanlara kadar, geniş bir örnekleme yelpazesinden veri toplanmıştır. Deneyim ve tanıklıklar, bedenin zorunlu kalınan koşullarda bir dil olarak işlev gördüğü sonucunu vermiştir. Yapılan görsel kayıtlar içinden, kadın odaklı olarak, "İtiraz Eden Beden" adlı belgesel çalışması oluşturulmuştur.

This documentary film project aims to analyse the way individuals protest against the practices of those who hold power by way of using their bodies as means of expression. The ideology of a male-dominant society that we have been witnessing nowadays establishes hegemony over different sections of society and over women in particular. Those individuals or groups of individuals who oppose to that hegemony have nothing but their bodies to make their opinions and objections visible because other channels of communication are restricted as they do not hold the power position. In this context, individuals whom those who hold the power fictionalise and positioned as weak become the central element of this project. Additionally, the project conveys the historical and intellectual background along with the academical perspectives on the issue at hand. Oral history of prisoners, marginalised groups and women in particular was chosen as the method of the project. In this regard, their protests and objections as being expressed through their bodies were recorded. Data were gathered through a wide-range of individuals including the victims, academics and activists. Shared experiences and given testimonies shed the light on the fact that the body is used as a mean of expression when there are no other means to do so. The documentary movie named 'Language/Expressions Used As A Tool of Physical: "Objection That Body" consists of the visual recordings made thereof.