Üst düzey yöneticilerin kurumsallaşma ve kriz yönetimi ilişkisini algılamaları üzerine nitel bir araştırma: Otomotiv sektörü örneği

1970'lerde bir yönetim teorisi olarak ortaya çıkan kurumsallaşma, örgütlerin hem ulusal hem küresel alanlarda rakipleri ile rekabet edebilmeleri ve örgütün devamlılığı için olması gereken bir yönetim anlayışıdır. Kurumsallaşma örgütün büyüklüğüne, yapısına (mekanik, organik), bulunduğu sektöre ve örgüt kültürüne göre farklılık gösterse de temelde örgütün tüm paydaşları nezdinde kabul görmesi için örgütün kurulması ile başlamaktadır. Örgütler faaliyetlerini devam ettirirken bir takım iç ve dış krizlerle karşılaşabilirler. İş hayatında her kriz tipini tahmin etmek ve hepsine göre hazırlık yapmak zor olsa da örgütün içinde bulunduğu sektördeki riskleri belirlemek, bu risklere göre alternatif stratejiler uygulamak ve kurumsal hafızaya kayıt etmek, yaşanacak krizlerden daha az etkilenerek çıkmalarına yardımcı olacaktır. Kurumsal bir örgüt yapısı ve kriz yönetimi unsurları birbirinden bağımsız değil, karşılıklı etkileşimle gerçekleştiğinde örgütsel performansı nitel ve nicel olarak pozitif yönde etkileyecektir. Nitel araştırma desenlerinden fenomonoloji (olgu bilim) deseni kullanılarak yapılan bu çalışmada, üretim ve istihdam açısından küresel ticaretten en fazla pay alan sektörler arasında yer alan otomotiv sektöründe çalışan üst düzey yöneticilerin kurumsallaşmayı nasıl değerlendirdikleri, krizi yönetmeye ne kadar hazırlıklı ve planlı oldukları, farklı stratejilerle krizi fırsata çevirip çevirmedikleri, krizden aldıkları dersler ve kurumsallaşma ile kriz yönetimi arasındaki ilişkiyi nasıl algıladıkları araştırılmıştır. Araştırma verileri betimsel ve içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; otomotiv sektöründe yer alan üst düzey yöneticilerin araştırma modelinin ana temalarını oluşturan "kurumsallaşma", "kriz " ve "kurumsallaşma- kriz yönetimi ilişkisi" ile "örgüt kültürü", "kriz planlaması" ve "kurumsal hafıza" dışındaki tüm alt tema ve kod değişkenlerinde algılama düzeylerinin teorik çerçeveyle örtüştüğü gözlemlenmiştir.

Institutionalization which arose as a management theory in the 1970s is a management concept required for the continuation of the organization and to help organizations compete with their rivals in both the national and global arena. Although institutionalization varies based on the size of the organization, its structure (mechanical, organic), its sector and the corporate culture, it begins with the foundation of the organization to legitimate the organization before all the stakeholders. Organizations may face some internal and external crises during their operations. Even though it is difficult to predict different types of crisis and get prepared for all of them in business life, determining the risks in the sector in which the organization is in, applying alternative strategies to mitigate and tackle these risks and recording the lessons learnt in corporate memory may help to avoid the plausible risks with lesser impact. When a corporate organization structure and crisis management elements have mutual interaction rather than being independent from one another; this interaction will have a positive impact on organizational performance on the qualitative and quantitative basis alike. This study, conducted by using the phenomenology pattern, as one of the qualitative research patterns, examines how the senior executives working in the automotive sector, which is among the one with the greatest share in global trade in terms of production and employment, evaluate institutionalization, how prepared and planned they are to manage the crisis, whether they have turned the crisis into an opportunity with different strategies, the lessons learnt from the crisis, how they perceive the relationship between institutionalization and crisis management. The research data is studied by descriptive and content analysis method. According to the research results, it has been observed that the perception level of senior executives in the main themes of research model, such as "institutionalization", "crisis" and "relationship between institutionalization and crisis management" and all the sub-themes and code variations other than "corporate culture", "crisis planning" and "corporate memory" are in compliance with the theoretical framework.