Türkiye'de 2000 yılı sonrası vergide yeniden yapılandırma uygulamalarının analizi

Küçük Resim Yok

Tarih

2017

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

İstanbul Beykent Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Ülkemizde vergide yeniden yapılandırma uygulamaları son yıllarda sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmanın yapılmasındaki amaç, vergide yeniden yapılandırma uygulamalarının ülkemizde 2000 yılından sonraki mevzuat kapsamında incelenerek değerlendirilmesidir. Bu çalışmada öncelikle vergi hukukunda yeniden yapılandırma uygulamalarının tanımı yapılmış, diğer kavramlarla farklılıkları ve yürürlüğe girme nedenleri incelenmiştir. Çalışmanın devamında, ülkemizde 2000 yılından sonra yürürlüğe giren vergide yeniden yapılandırma uygulamaları incelenmiş ve çıkarılma nedenleri, süreleri, kapsamları, taksit sayıları ve tahsilat oranları araştırılarak, değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda; yeniden yapılandırma uygulamalarının olumlu ve olumsuz etkileri incelenmiştir. Ülke ekonomilerinin kötüye gittiği zamanlarda, ekonomik ve sosyal kriz sonrası dönemlerde veya vergi yargısının iş yükünün azaltılması nedeniyle vergide yeniden yapılandırma uygulamalarının yürürlüğe konduğu, ancak vergide yeniden yapılandırma uygulamalarının sıklıkla uygulanması halinde beklenen başarıya ulaşamadığı gözlemlenmiştir. Yeniden yapılandırma uygulamalarının kayıt dışı vergi mükelleflerini kayıt altına almak ve ülke ekonomilerinin duyduğu acil nakit ihtiyaçlarının karşılanması hususunda önemli olduğu belirlenmiştir.
In recent years, tax restructuring practices have become increasingly common in Turkey. By analysing and evaluating the related legislations passed after 2000, this paper primarily aims to conduct a detailed study on this practice which has not found its own place in tax law yet.This study, first of all defines tax restructuring practices and then observes the differences with other terms and the reasons for implementing tax restructuring. Secondly, it moves on to examine tax restructuring practices implemented in our country after 2000 and evaluates the underlying logic, durations, scopes, instalment plans and the collection ratios of these practices. Results suggest that there are both positive and negative effects on collection ratios. It has been observed that tax restructuring practices have usually been implemented when performance of the economy deteriorates or an economic and social crisis occurs, and sometimes in order to reduce the burden of tax-related proceedings. On the other hand, it can also be said that if the tax restructuring practices are applied frequently, it is not possible to achieve the expected success. Taking all these into account, it can be concluded that tax restructuring practices have a crucial role in tracking unrecorded taxpayers and in responding to the pressing cash needs of the countries' economies.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Hukuk, Law, Maliye

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye

Koleksiyon