Türkiye'nin Afrika ülkelerinde yumuşak güç kullanımı ile bölgesel güç olma arayışı: Afrika Boynuzu örneği

Bu çalışma, Türkiye'nin özellikle 2002 yılı sonrası değişen dış politika anlayışı ile birlikte oluşturduğu çok çeşitli diplomasi faaliyetlerinin Afrika kıtası ülkelerine yönelik uyguladığı faaliyetleri değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın kapsamı dahilinde Afrika kıtasının Afrika Boynuzu bölgesinde ve ilgili ülkeleri olan Somali, Eritre, Cibuti ve Etiyopya ülkelerinin Türkiye'nin giderek önem kazanan yumuşak güç unsurlarının üzerinde ele almayı amaçlamıştır. Türkiye'nin bölgede bölgesel bir güç olma istenci doğrultusunda bir araç olarak kullandığı yumuşak gücüne yönelik karşılıklı ticari ilişkilerin gelişmesi, tarih ve kültürel değerler, insani yardım faaliyetleri, askeri ve savunma iş birlikleri ve arabuluculuk faaliyetleri ile şekillenen yumuşak gücüne yönelik hipotezler oluşturularak bu doğrultuda bulgular ile sınanmış ve değerlendirilmiştir. Çalışmanın Türkiye'nin Afrika Boynuzu'ndaki oluşturduğu siyasi varlığın ve bu varlığın nasıl oluşturulduğuna dair bulguları ortaya koymaya amaçlayarak hem güncel akademik literatüre katkı sağlamak hem de jeopolitik olarak taşıdığı önemi vurgulamayı amaçlamaktadır.

This study aims to evaluate the activities implemented towards the countries of the African continent, especially the wide range of diplomatic services created with Türkiye's foreign policy understanding after 2002. Throughout the scope of the study, it aimed to address the Horn of Africa region of the African continent and the related countries of Somalia, Eritrea, Djibouti and Ethiopia countries on Turkey's increasingly important soft power elements. In terms of Turkey's desire to be a regional power in the region, economic developments, history and cultural values, humanitarian aid activities, military and defense cooperation and mediation activities were formed in terms of economic power as a tool, and soft power-oriented supports shaped by these were tested and evaluated with suggestions in this direction. The study aims to emphasize both the current academic literature and the geopolitical importance of Turkey's political presence in the Horn of Africa and how this presence is organized.