HOW DO CONSUMING ALTERNATIVE ENERGY SOURCES AND REMITTANCE INFLOWS IMPACT EGYPT’S ECOLOGICAL FOOTPRINT?

Bu araştırmada, -(yanıcı ve yanıcı olmayan) alternatif enerji tüketimi ve işçi dövizleri de dâhil olmak üzere- çevresel bozulmanın belirleyicilerinin Mısır’daki Ekolojik Ayak İzi’ni nasıl etkilediği 1977-2014 dönemi için incelenmektedir. Seçilmiş olan değişkenler arasında eş-bütünleşme olduğu teyit edildikten sonra uzun ve kısa dönem katsayıları, gecikmesi dağıtılmış otoregresif model yöntemiyle tahmin edilmiştir. Uzun dönem sonuçlarına göre Mısır’da çevresel Kuznets Eğrisi Hipotezi geçerli değildir; çünkü gelirin Ekolojik Ayak İzi üzerinde U-tipi bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Bunun yanında fosil yakıt tüketimi ve finansal kalkınma, uzun dönemde, Ekolojik Ayak İzi’ni arttırmaktadır. Ek olarak, uzun dönemde, yanıcı olmayan alternatif enerji kullanımının Ekolojik Ayak İzi’ni etkilemediği; fakat yanıcı alternatif enerji tüketiminin ve ticari küreselleşmenin Ekolojik Ayak İzi’ni azalttığı tespit edilmiştir. Son olarak Mısır’a gönderilen işçi dövizlerinin hem kısa dönemde hem de uzun dönemde Mısır’ın Ekolojik Ayak İzi’ni arttırdığı gözlenmiştir. Bu bulgularla uyumlu olarak bazı politika önerileri ileri sürülmüştür.

This research examines how the determinants of environmental degradation -including (combustible and non-combustible) alternative energy consumption and remittance inflows- impact Egypt’s ecological footprint for the 1977-2014 period. After confirming the co-integration among the selected variables, the short-run and the long-run coefficients are estimated by the autoregressive distributed lag method. The long-term findings indicate that the environmental Kuznets curve hypothesis is not accepted for Egypt, as income has a U-shape impact on ecological footprint. Moreover, fossil-fuel consumption and financial development worsen ecological footprint in the long-run. In addition, while non-combustible alternative energy utilization does not significantly impact ecological footprint in Egypt, combustible alternative energy usage and trade globalization decrease it in the long-run. The results further reveal that remittance inflows to Egypt increase ecological footprint in both the short-run and the long-run. Pursuant to the findings, some policy conclusions and suggestions are propounded.