CEBRİ İCRA İLE HACİZ İŞLEMLERİNDE İSTİHKAK İDDİASI VE KARİNELER

Bu çalışma cebri icra sürecinde istihkak davalarını, istihkak davalarına etki eden karineleri ve karinelerin aksini ispat etmek için kullanılan ispat araçlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Borçlunun malvarlığının haczinde üçüncü kişilerin istihkak iddialarının ne şekilde ele alındığını, bu süreçte icra dairesinin işlemleri ve yargı organlarının hangi kriterleri esas aldığı çalışma kapsamında incelenmektedir. İstihkak davası yönünden İcra ve İflas Kanunu'nda yer alan düzenlemeler, doktrin ve Yargıtay kararları çerçevesinde değerlendirilmektedir. Çalışmada öncelikle istihkak davalarının hukuki niteliği, tarafları ve dava şartları ele alınmıştır. Devamında, istihkak davalarında yargılama süreci ve bazı özel durumlar ele alınmış olup istihkak davasının borçtan kurtulma davası ve tasarrufun iptali davası ile ilişkisi irdelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, istihkak davalarında ispat yüküne, üçüncü kişinin mahcuz mal üzerindeki mülkiyet iddiasını somut ve inandırıcı delillerle ispat etmesinin gerekli olduğuna, aksi takdirde mahcuz malların borçlunun malvarlığına ait olduğunun kabul edileceği çalışmada vurgulanmaktadır. İspat araçları olarak ticari defterler, vergi levhası, faturalar, tanık, keşif, bilirkişi, yemin, ikrar ve kesin hüküm gibi araçlar Yargıtay kararları kapsamında incelenmiştir. Ek olarak, karinelerin istihkak davalarındaki rolü ele alınmıştır. Karinelerin istihkak davalarındaki önemi ve aksinin ispatının hangi taraflara düştüğü ve istihkak davasının sonuçlanmasında davanın kabulü veyahut da reddi durumlarına göre hükmedilecek tazminat ve yargılama giderlerinin hangi tarafa yükletileceği ele alınmıştır. Tez, hem teorik hem de uygulama açısından istihkak davalarının işleyişine ışık tutmakta ve uygulamada karşılaşılan sorunlara çözüm önerileri getirmektedir.

This study aims to examine claims of ownership in the enforcement process, the presumptions affecting claims of ownership, and the means of proof used to disprove these presumptions. The study examines how third-party claims of ownership are handled in the seizure of the debtor's assets, the actions of the enforcement office in this process, and the criteria applied by the judicial authorities. The provisions of the Enforcement and Bankruptcy Law regarding ownership claims are evaluated within the framework of doctrine and Supreme Court decisions. The study first addresses the legal nature of ownership claims, the parties involved, and the conditions for filing a claim. It then examines the trial process in ownership claims and certain special circumstances, exploring the relationship between ownership claims and actions for relief from debt and actions for cancellation of disposition. The conclusion emphasizes the burden of proof in claims for ownership, the requirement for third parties to prove their ownership claims over seized property with concrete and convincing evidence, and that failure to do so will result in the seized property being considered part of the debtor's assets. Evidence tools such as commercial books, tax records, invoices, witnesses, discovery, expert witnesses, oaths, confessions, and final judgments are examined within the scope of Supreme Court decisions. Additionally, the role of presumptions in ownership claims has been addressed. The importance of presumptions in ownership claims, which party bears the burden of proving the contrary, and the outcome of the ownership claim in the lawsuit have been examined.