1948 ARAP-İSRAİL SAVAŞI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Bu çalışma 1948 Arap-İsrail Savaşı hakkındaki klasik anlatıların ötesine geçerek savaşı Arap dünyası liderleri arasındaki rekabet ve çıkar çatışmasını merkeze alarak analiz etmektedir. İki Dünya Savaşı arası dönemde Yahudilerin Filistin bölgesine hızla göç etmesiyle Arap Birliği kurucu üyeleri olan Mısır, Ürdün, Lübnan ve Irak Filistin’i Yahudilerin elinden kurtarmak ve Bağımsız bir Filistin Devleti kurmak maksadıyla Filistin'i işgal etmiş ve Arap-İsrail Savaşını başlatılmıştır. Ancak savaşın arka planında Arap ülkelerinin çok daha farklı motivasyonları olduğu anlaşılacaktır. Özellikle Mısır ve Ürdün'ün Filistin topraklarını elde etme ve bölgedeki etkinliklerini arttırma hedefleriyle hareket ettikleri görülecektir. Ayrıca bu hedefler doğrultusunda zaman zaman Siyonistler ve İngilizlerle ile temasa geçmeleri tartışma konusu olmuştur. Savaşın sonunda İsrail Devleti kazanmış, Mısır Gazze'nin yönetimini ele geçirirken Ürdün Batı Şeria'yı ve Doğu Kudüs'ü elde etmiştir. Buna karşın bağımsız bir Filistin Devleti kurulamamış yüz binlerce Filistinli mülteci konumuna düşmüştür. Bundan hareketle, Filistin’de bir türlü bitmeyen çatışma durumunun asıl sebebi yeniden incelenmelidir. Bu makalede tarihi kitaplar ve metinler ışığında savaşın neden-sonuç ilişkisi ve Arap dünyası içindeki kırılmalar incelenmiştir. Makale aynı zamanda Filistin meselesinin tarihsel arka planına alternatif bir perspektif sunmayı amaçlamaktadır.

This study goes beyond the classical narratives about the 1948 Arab-Israeli War and analyzes the war throughout focusing on the competition and conflict of interests among the leaders of the Arab world. With the rapid migration of Jews to the Palestinian region in the period between the two World Wars, the founding members of the Arab League; Egypt, Jordan, Lebanon and Iraq, invaded Palestine with the aim of saving Palestine from Jews and establishing an independent Palestine State, thus they initiated the Arab-Israeli War. However, it will be understood that Arab countries had very different motivations in the background of the war. It will be seen that Egypt and Jordan, acted with the aim of acquiring Palestinian lands and increasing their influence in the region. In addition, their occasional contact with Zionists and British in line with these goals have been a subject of discussion. At the end of the war, Israel won, Egypt and Arab Countries also had some gains. While Egypt took control of Gaza, Jordan gained the West Bank and East Jerusalem. On the other hand, an independent Palestinian state could not be established and hundreds of thousands of Palestinians became refugees. So the real reason for the never-ending conflict in Palestine should be re-examined. This article examines the cause-effect relationship of the war and ruptures within the Arab world in the light of historical books and texts with aims to offer an alternative perspective on the historical background of the Palestinian issue.