Güngör Dilmen'in sekiz tiyatro eserinde olay örgüsü ve şahıs kadrosu

Çalışmada Güngör Dilmen'in 1959-1979 yılları arasında basılmış olan bazı tiyatro eserleri olay örgüsü ve şahıs kadrosu açısından incelenmiştir. Eserlerde olay örgüsü ele alınırken eserlerin içerisinde yer alan tarihi ve mitolojik unsurlar, yazarın hayata bakış açısı ve içinde bulunduğu dönem; şahıs kadrosu ele alınırken ise, eserin içinde bulunduğu dönemin yanı sıra karakterlerin ortak noktası ve psikolojik alt yapıları göz önünde bulundurulmuştur. Mitolojiyi konu alan eserlerde insanın, tanrının büyük güç olduğunu kabul etmesine rağmen, kaderini kendi eline almak istemesi, bu uğurda bazen tanrıyla bazen ise kendiyle savaşması, işlenirken; tarihi olayları konu alan eserlerde ise tarihi gerçeklikler göz önünde bulundurularak insanın sadece kendiyle verdiği savaş bencillik ve güç kavramları üzerinden işlendiği görülmüştür. Genel çerçeveden bakıldığında, eserlerin mitolojik de tarihi de olsa "insan"ı bulma noktasında birleştiği gözlemlenmiştir. Ayrıca yazarın, insana ait iyi ya da kötü birçok duyguyu ortaya koyarak isimler ya da kimlikler olmadan farklı insan resimleri çizdiği tespit edilmiştir.

Study, some theatre works of Güngör Dilmen, that published between 1959 and 1979 are analyzed from the point of plot and person staff. On one hand while the plot of works is handled, historical and mythologic factors, the point of view of the writer and the term are considered, on the other hand while the person staff is handled, besides of term, the common point of characters and their psychological basement are considered. On one side in the works that deal with mythology, although the human accept the god as a great power, the willing of handling one's destiny and with this aim sometimes fighting with oneself sometimes fighting with the god are studied. On the other side in the works of that deal with historical things with considering the historical facts, it is seen that the conflict of human only is studied via selfishness and power concepts. When it is examined in terms of general framework, it is observed that works combined at the point of finding "human" even if they have myhtological history. Moreover, it is determined that the writer draw different human pictures without names or identities by studying good or bad emotions belong to human.