Silah ruhsatı verilmesinde idarenin (İçişleri Bakanı ve valilerin) takdir yetkisi ve yargısal denetimi

Çalışmanın temel amacı ülkemizdeki suçta kullanılanlar dahil ateşli silahların büyük çoğunluğun ruhsatsız olması, bu konuda bir çalışma yapılmasına neden olmuştur. Çalışmada 6136 sayılı Kanun ile 91/1779 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik başta olmak üzere mevzuat hükümlerine yer verilmiştir. Çalışmada, silah ruhsatı verilmesinde idareye tanınan takdir yetkisinin zaman zaman keyfiliğe kayabildiği, buna karşılık belirli alanlarda bağlı yetkinin söz konusu olduğu ve bu husustaki belirsizliklere değinilmiştir. Emekliler dâhil bazı kamu görevlileri haricinde, bireylerin silah ruhsatı alabilmeleri için her bir silah başına beş yıllık harç ödemeleri ve her beş yılda bir sağlık kurulu raporu almaları gerekmektedir. Avukatların da dahil olduğu bu durumun, 1982 Anayasası'nın eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği yönündeki tartışmalar da çalışmada ele alınmıştır. Takdir yetkisinin keyfiliğe dönüşmemesi zorunluluğu yanında, bu yetkinin gerekli ve yerindelik denetimi dışında kalması gerektiği, ayrıca içtihatlarla şekillenen bir alan olması sebebiyle, çalışmada bizzat ikame edilen davalardaki yargı kararlarından da yararlanılmıştır.

The primary objective of this study is that the vast majority of firearms used in crimes in our country are unlicensed, a fact that has prompted research on this topic. The study covers the provisions of Law No. 6136 and the Regulation on Firearms, Knives, and Other Implements. The study notes that the discretionary power granted to the administration in issuing firearms licenses can sometimes be arbitrary, while in some areas, binding authority is in effect, highlighting the uncertainties surrounding this matter. Public officials, including retirees, as defined in the regulation, unlike individuals, are required to pay a five-year fee for each firearm and obtain a medical report from a medical board every five years to obtain a firearms license. This also applies to lawyers. The study also addresses the argument that this situation violates the principle of equality enshrined in the Constitution. In addition to the requirement that discretionary power not be arbitrary, this power should remain outside the scope of necessity and expediency review. Furthermore, because this area is shaped by case law, the study also utilizes judicial decisions from cases in which the court itself acted as an attorney. The study also examines the principle of equality in the context of administrative litigation.